2013 മേയ് 12, ഞായറാഴ്‌ച

MOTHER'S DAY


ഏറെ നേരത്തെ തിരച്ചിലിനൊടുവില്‍ അവന്‍ വീണ്ടും അമ്മയുടെ അരികില്‍ വന്നിരുന്നു .... 

ആ  മുഖത്തേക്ക്‌ ദുഖത്തോടെ നോക്കി...

കട്ടിലില്‍ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കിടക്കുകയാണ് അമ്മ... 

കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ ചുറ്റും കറുപ്പ് നിറം... മുഖം ചുളിവുകള്‍ വീണു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു...

ആ പഴയ പ്രസരിപ്പാര്‍ന്ന മുഖം അമ്മക്ക് നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു... 

ഒറ്റയ്ക്ക് ഒന്ന് നിവര്‍ന്നിരിക്കാന്‍ പോലുമാകാതെ കിടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് വര്ഷം നാല് കഴിഞ്ഞു...

ഇനി ഞാന്‍ എന്ത് ചെയ്യും ??

സമയം സന്ധ്യയോടടുക്കുന്നു... 

അമ്മേ... ഞാന്‍ അറിയാന്‍ വൈകി പോയി.... 

നേരത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍....,.... 

നമ്മുടെ ആ പഴയ ചിത്രം ... 

 സുന്ദരിയായ അമ്മയുടെ മടിയില്‍ ഇരിക്കുന്ന ഒന്നര വയസുകാരന്‍റെ ചിത്രം.. അതെങ്കിലും   തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു ഞാന്‍ ഫേസ്‌ബുക്കില്‍ ഇട്ടേനെ ... 

ഇന്ന് മാതൃദിനമാണെന്ന് അറിയാന്‍ വൈകി പോയമ്മേ വൈകി പോയി ..

ഇതിപ്പോ നിങ്ങളുടെ ഈ കോലം.....

 ഒട്ടും പോരാ.... 

കാണുന്നവര്‍ കളിയാക്കും ... 

അവന്‍ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.. 

ഫേസ്ബുക്ക് തുറക്കാന്‍ തിരക്കിട്ട് പോകുന്ന നേരം അമ്മയുടെ കണ്ണില്‍ നിന്നുതിര്‍ന്ന കണ്ണുനീര്‍ അവന്‍ കണ്ടില്ല... 

2013 മേയ് 4, ശനിയാഴ്‌ച

എസ് എം എസ്

ഇന്ന് കൃത്യം പതിനൊന്നു മണിക്ക് തന്നെ ആപ്പീസിലേക്ക് വണ്ടി കയറി... ആ നേരം ആയതുകൊണ്ടാകണം ബസില്‍ ഒട്ടും തിരക്കില്ലായിരുന്നു.... 

സീറ്റില്‍ ഇരുന്നതും കണ്ണുകള്‍ ബസ്‌ മുഴുവനായി ഒന്ന് സ്കാന്‍ ചെയ്തു ... 

ദാണ്ടെ ഒരു സുന്ദരി... 

പര്‍ദ്ദ അണിഞ്ഞ്,... കാലില്‍ സ്വര്‍ണ കൊലുസിട്ട് ... ലോങ്ങ്‌ സീറ്റില്‍ ഇരിക്കുന്നു... ഉദ്ദേശം ഒരു പതിനെട്ടു വയസു കാണും..

അവള്‍ എന്നെ തന്നെയല്ലേ നോക്കുന്നത് ???

പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.. മറ്റാരെയും എന്നെക്കാള്‍ സുന്ദരന്മാരായി കാണുന്നില്ല


(ഇപ്പൊ നിങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ ഒരു ചോദ്യം വന്നു കാണും...
ഉത്തരം: ഞാന്‍ മുടിഞ്ഞ ഗ്ലാമരാ ... )...

അതെ.. എന്നെ തന്നെ....


ഇടയ്ക്കിടെ അവള്‍ നോക്കുന്നുണ്ട്...

ഇനി ഫ്രണ്ട്സ്‌ സിനിമയിലെ പോലെ പെങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരി എങ്ങാനും ആണോ ???

ഏയ്‌... ,.. അല്ല.. ഒട്ടും പരിചയമില്ല....

വിശന്നു പോരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന നേരത്ത് ചൂട് കോഴി ബിരിയാണി കിട്ടിയ സന്തോഷം..

ഞാനും നോക്കും അവളും നോക്കും.. അവള്‍ നോക്കും ഞാനും നോക്കും...

അങ്ങനെ പോയി പോയി മനസ് പയ്യന്നൂര്‍ കോളേജിന്റെ വരാന്തയിലെ കാറ്റ് വരെ എത്തിയതായിരുന്നു...


പക്ഷെ കാറ്റിനു ശക്തന്‍ സ്ടാന്‍ഡിലെ കൂതറ മണമായിരുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ നേരം
ഞാന്‍ എണീറ്റു... അവളും...

കണ്ണുകള്‍ പരസ്പരം കഥ പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു...

പെട്ടെന്നായിരുന്നു അത് സംഭവിച്ചത്... സന്തൂര്‍ സോപ്പിന്റെ പരസ്യം പോലെ പുറകില്‍ നിന്നും ഒരു കൂറ ചെക്കന്‍റെ ശബ്ദം... " ഉമ്മാ..................... "

അങ്ങനെ ഒരു മൊതല് പുറകില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഞാന്‍ അപ്പോഴാണ്‌ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്. ആ നോട്ടം അവസാനിക്കുന്നത് ആ ചെക്കനിലെക്കാണെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍...,.....

എന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്നും ഞാനയച്ച അനുരാഗത്തിന്റെ മെസേജുകള്‍ "സോറി മച്ചാ സെന്റിംഗ് ഫെയില്‍ട്" എന്നഅറിയിച്ചു കൊണ്ട് തിരികെ വന്നു ..

2012 സെപ്റ്റംബർ 1, ശനിയാഴ്‌ച

പ്രണയിനി


പതിവിലും നേരത്തെയാണ് അവളുടെ ഫോണ്‍ വന്നത്...

"എന്താ നിന്‍റെ ശബ്ദം വല്ലാതിരിക്കുന്നല്ലോ മോളെ..."

"വിനൂ.. ഒന്നുമില്ലടാ..........  എന്തെങ്കിലും പറയു നീ.."

"അല്ല.. നിനക്ക് എന്തോ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്... നിന്‍റെ മനസ് എനിക്കറിയാം... പറയൂ.."

ഒരു ചെറിയ മൌനം പിന്നെ മറുപടിയും  "സത്യമാ വിനൂ...

എന്‍റെ കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചു.. അതും എന്നോട് ഒരു വാക്ക് പോലും ചോദിക്കാതെ ഒരു ഗള്‍ഫുകാരനുമായി... അവര്‍ ഇന്ന് കുറച്ചു പേര്‍ കാണാന്‍ വരുന്നുണ്ട്.. ഞാനിനി എന്തു ചെയ്യും വിനൂ?? നീ പറയു... "

ഗദ്ഗദത്തോടെ മുറിഞ്ഞ വാക്കുകളില്‍ അവള്‍ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു..

"ഞാന്‍.............,..........."

 എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ഒരു നിമിഷം... അവള്‍ക്കും പിന്നെ ഒന്നും പറയാന്‍ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു... 

"മോളെ ഞാന്‍ വിളിക്കാം" 

മെല്ലെ ഫോണ്‍ മേശമേല്‍ വച്ചിട്ട് ഞാന്‍ നടന്നു... പൂമുഖവും ഡൈനിംഗ് ഹാളും പിന്നിട്ടു പതിയെ ...................... അടുക്കളയിലേക്ക്.......... 

അവിടെ അവളുടെ  എരിയുന്ന ഹൃദയം പോലെ ചീന ചട്ടിയില്‍ പൊരിയുന്ന കരിമീന്‍.,.. 

മനസറിയാതെ നാവു യാന്ത്രികമായി മൊഴിഞ്ഞു .....

"അമ്മേ...... വിശക്കുന്നു... ഇത്തിരി ചോറ്............."


******************************
വ്യത്യസ്ത പ്രശ്നങ്ങള്‍............,......... ഒരേയൊരു വികാരം.........

BY
വിനീത് തൊയക്കാവ് 

2012 ജൂലൈ 13, വെള്ളിയാഴ്‌ച

തനിയാവര്‍ത്തനം

മാനം മുട്ടി നില്‍ക്കുന്ന മൊട്ടക്കുന്നുകളുടെ താഴ്വാരത്തില്‍ ഉറച്ച ചെമ്മണ്ണിലൂടെ അവന്‍നടക്കുകയാണ്. നുകമെന്ന ജീവിത ഭാരം കഴുത്തിലേറ്റിയിട്ടു ഇന്നേക്ക് വര്ഷം ആറു തികയുന്നു.

എന്നും ഒരേ ഭാരം..
പിന്നില്‍ ഉഴുതുമറിയുന്ന മണ്‍തരികളില്‍ നാളെ സ്വര്‍ണം വിളഞ്ഞാലും തനിക്ക്

കിട്ടുന്നത് ഒത്തിരി 
തല്ലും ഇത്തിരി തലോടലും മാത്രം. ഒന്നുറക്കെ കരയാന്‍ പോലും കഴിയാത്ത

വിധം വായ്‌ 
മൂടിക്കെട്ടിയിരിക്കുന്ന വല ക്കണ്ണകളില്‍ കണ്ണീരുപ്പു പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. പുറത്തുചാട്ടയടിപ്പാടുകളില്‍ പഴുപ്പേരുന്നു. പഴയ പാടുകള്‍ മായും മുന്‍പേ പുതിയത് തെളിഞ്ഞിരിക്കും.

എന്നും ഒരേ വേദന. മനസ് മരവിച്ചു പോയെങ്കിലും ശരീരം ഇന്നും വേദനയെ തിരിച്ചറിയുന്നു. അതും
മരവിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ എന്നിടക്ക് ചിന്തിക്കും. ആവര്‍ത്തന വിരസമായ ജീവിതം.ഒരിക്കല്‍ ഒരുനാള്‍ഈ കാലുകളും ബന്ധിക്കപ്പെടും. പിന്നെ, കഴുത്തിലെ നുകപ്പാടിന്റെ സ്ഥാനത്ത് രക്തം ചിന്തും. തന്‍റെശവവും അവര്‍ വില്‍ക്കും.

പണം, അതിനും വലുതല്ല അവര്‍ക്കൊന്നും. മനുഷ്യന്‍ എന്ന വാക്കിന്‍റെ
അര്‍ത്ഥം സ്വാര്‍ത്ഥന്‍ എന്നാണോ??? ആയിരിക്കാം.എന്തായാലും ഒരു മാറ്റം അനിവാര്യം തന്നെ.നാവിനെ പോലും ചലിക്കാന്‍ അനുവദിക്കാതെ ബന്ധനസ്ഥനാക്കിയ മുഖാവരണം ആദ്യംപൊട്ടിച്ചെറിയണം. പിന്നെ ഞാനെന്ന ജന്മം ചുമലിലേറ്റിയ സകല ഭാരങ്ങളും. സര്വസ്വതന്ത്രനായ്ഓടണം. അങ്ങ് ദൂരെ മോട്ടക്കുന്നുകള്‍ക്കപ്പുറാം  ശാന്തമായൊഴുകുന്ന നദിക്കക്കരെ കടക്കണം,.അവിടെ പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ പുല്‍മേടുകളില്‍ വിഹല ചിന്തകളെതുമില്ലാതെ  മേഞ്ഞു നടക്കണം.

പുറത്തു വീണ്ടും ചാട്ടയടിപ്പാടുകള്‍ തെളിയുന്നു.

ഹൂ... സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഇന്നും തല്ലു കൊള്ളിച്ചു. ഇനി
മുതല്‍ ദിവസവും ഈ സ്വപ്നം കാണല്‍ നിര്‍ത്തണം.

എന്നും കാണുന്നത് ഒരേ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍....,..
ആവര്‍ത്തന വിരസത.

2012 ജനുവരി 17, ചൊവ്വാഴ്ച

നിനക്കായ്...

സഖീ...
എന്തെല്ലാമോ പറയാന്‍ മോഹിക്കും നേരമെല്ലാം വേണ്ടെന്നു മനസ് തിരികെ വിളിച്ചപ്പോള്‍ പിന്നെ അക്ഷരങ്ങളുടെ കൂട്ട് തേടാം എന്ന് കരുതി. അതെന്‍റെ മനസിനെ ഈ താളില്‍ തളച്ചു.

ഒന്നും ഓര്മയില്‍ നിന്ന് മായുന്നില്ല. എല്ലാം ഒരു മരീചിക പോലെ എന്നെ മോഹിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. കയ്യെത്തും ദൂരത്തു എത്തുമ്പോഴേക്കും നിന്നിലേക്ക് ദൂരം കൂടുന്നു.

അന്നാദ്യമായ്‌ നിന്നെ കണ്ടത് അമ്പല നടയിലായിരുന്നു. ചിങ്ങമാസ പുലരിയിലെ അവിട്ടം നാളില്‍ മഞ്ഞ പട്ടു ദാവണിയും ചുറ്റി ഈറന്‍ മുടിയില്‍ തുളസിക്കതിര്‍ ചൂടി കിലുകിലെ കിലുങ്ങുന്ന കൊലുസുമിട്ടു നീയന്നെന്‍ മുന്പില്‍ വന്നു നിന്നപ്പോള്‍ അറിയാതെ ആശിച്ചു പോയി നീയെന്‍റെ ജീവിതത്തിലേക്കും നിറവിളക്കുമായ്‌ വലതു കാല്‍ വെച്ച് കടന്നു വന്നിരുന്നെങ്കിലെന്നു.

ഞാന്‍ അന്ന് പ്രദക്ഷിണം വച്ചത് നിന്നെയായിരുന്നോ? എന്‍റെ പിറന്നാള്‍ ദിനത്തില്‍ ദേവി എനിക്കായി സമ്മാനിച്ചത് നിന്നെ കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നോ??

പിന്നെ എന്നും നീയായിരുന്നു മനസ്സില്‍....,.. സൂര്യന്‍ കടലിനെ പുല്കാനായി കടന്നു പോയ സായന്തനങ്ങളില്‍ പുഞ്ചപ്പാടത്തെ കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞ വിള നിലങ്ങളില്‍ സ്വപ്നങ്ങളുടെ പറുദീസ കെട്ടി ഞാന്‍ കിടന്നതും, ശാന്തമായൊഴുകുന്ന കനോലിയുടെ തീരങ്ങളില് നിന്‍റെ വെള്ളിപ്പാദസര കിലുക്കത്തിന്റെ സാമ്യമുണ്ടെന്ന് തോന്നിക്കുമാറ് കുഞ്ഞോളങ്ങള്‍ കാതില്‍ മന്ത്രിച്ചതും മുറ്റത്തെ പിച്ചക തൈ ചുറ്റിവരിഞ്ഞ നാട്ടുമാവിന്‍ ചോട്ടില്‍ ഏകനായി നിന്‍റെ നിശ്വാസം പോലെ ഇളംകാറ്റിനു എന്നെ തന്നെ സമര്പ്പി്ച്ചിരുന്നതും... അങ്ങനെയങ്ങനെ... നിന്നെ മാത്രം മനസിന്‍റെ സ്വര്ണചെപ്പില്‍ കാത്തു വെച്ച ഒരു പാട് നിമിഷങ്ങള്‍..... ,... 

മുന്നില്‍ വന്നു നിന്നപ്പോഴെല്ലാം നിന്‍റെ കണ്ണിലെ വൈഡൂര്യ തിളക്കമുള്ള കൃഷ്ണമണികള്‍ എന്തിനോ തിരഞ്ഞിരുന്നു. അധരങ്ങളില്‍ എന്തോ പറയാന്‍ വെമ്പി നിന്നിരുന്നു എന്നെനിക്കറിയാം. 

അന്നും ഒരു വാക്ക് ചോദിക്കാതെ പുസ്തകത്താളില്‍ ഒളിച്ചു വെച്ച മയില്പ്പീ്ലി പോലെ എന്‍റെ പ്രണയവും ഞാന്‍ ഒളിച്ചു വച്ചു. എനിക്കറിയാം നിനക്കെന്നെയും ഇഷ്ട്ടമാണെന്നു. 
ഇടയിലെപ്പോഴോ നിന്‍ നാവില്‍ നിന്നത് കേള്ക്കാ നായി കാത്തുനില്‍ക്കാന്‍ ഞാനെന്‍റെ സ്വാര്ത്ഥ മനസിനെ പാകപ്പെടുത്തി.

കാലത്തിനു ശരവേഗമാകുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ കൂടിക്കാഴ്ചകള്ക്ക് കാത്തിരിക്കാരുള്ള ദിനങ്ങളുടെ ദൈര്ഘ്യം കൂടി വരുന്നു .. അതെന്‍റെ പ്രണയവും മൂടുവാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. വിധി വരും കാലങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍???

ഇല്ല.... നിന്നെ നഷ്ട്ടപ്പെടുത്താന്‍ എനിക്ക് കഴിയില്ല. മനസ്സില്‍ പണിത് വച്ച തങ്ക താലി നിന്‍ മാറില്‍ ചാര്ത്താ തെ ഇനി സ്വപ്നങ്ങളില്‍ മാത്രം കണ്ണ് നട്ടു ജീവിക്കാന്‍ എനിക്ക് കഴിയില്ല പ്രിയേ.. ഇനിയും പറയാതെ വയ്യ. 

ഇഷ്ട്ടമാണ് നിന്നെ. അന്നും ഇന്നും എന്നും....

ഏകാന്തമായ എന്‍റെ ജീവിതവീഥിയില്‍ കൈകോര്‍ത്തു ഒരുമിച്ചു ഒരേ ദൂരം നടക്കാന്‍ നീ വരുമോ???  ജാതിയും വര്ണ്ണ വും പദവിയും നമ്മുടെയിടയില്‍ മതില്ക്കെട്ട് തീര്ത്താ ലും നീയെനിക്ക് അതിനേക്കാള്‍ വില കല്പ്പിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ നീ വരും... നിന്നെ ഞാന്‍ കൊണ്ട് പോകും. നമ്മുടെ മാത്രം ലോകത്തേക്ക്... 

വരില്ലേ നീ???

2012 ജനുവരി 12, വ്യാഴാഴ്‌ച

ആത്മഹത്യയും രഞ്ജിനി ഹരിദാസും


എന്തിനാ നോക്കുന്നെ??
പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നപ്പോഴേക്കും കണ്ണാടിയിലെ പ്രതിബിംബവും മുഖം വീര്‍പ്പിച്ചു. ഹും...  കല്യാണം കഴിക്കണം പോലും. കോളേജില്‍ നിന്ന് വരുന്ന നേരം നോക്കി ഇളിച്ചു ഇരിക്ക്യാ മാമന്‍റെ മോന്‍ പ്രേമന്‍ .
വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. ന്നാലും ആക്ക്രാന്തം കാട്ടി ഇത്ര നേരത്തെ തന്നെ വരണോ.

ശരിക്കും ഒരു അഴകിയ രാവണന്‍ തന്നെ. ഗള്‍ഫ്‌ സ്പ്രേയും പൂശി കയ്യിലും കഴുത്തിലുമൊക്കെ സ്വര്‍ണത്തിളക്കവുമായിട്ടു. മാമന്‍റെ മോനാണെന്ന് കരുതി അയാളെ തന്നെ കെട്ടണം എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ എങ്ങനാ...???

എന്നോട് ചോദിക്ക്യാതെ എന്‍റെ കല്യാണമോ. സുധിയോടൊപ്പം ജീവിക്കാന്‍ അല്ലെ ഇവരുടെയൊക്കെ സമ്മതം വേണ്ടുല്ലു. മരിക്കാന്‍ ആരോടും ചോദിക്കണ്ടല്ലോ.

ഹോ! വിശക്കുന്നു . അമ്മയോട് വഴക്കിട്ടു കയറി ഇരിക്കുന്നതാ... മണിക്കൂറുകള്‍ കഴിഞ്ഞു. ഇത്ര നേരായിട്ടും ആര്‍ക്കും എന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ ഒരു ചിന്തയുമില്ല.

കണ്ണാടിയിലെ പൊട്ടെടുത്തു അവള്‍ നെറ്റിയില്‍ ഒട്ടിച്ചു. ചത്തു കിടന്നാലും ചമഞ്ഞു കിടക്കണമെന്നാ ചൊല്ല്. ആദ്യം ഒരു ആത്മഹത്യാ കുറിപ്പ്‌ എഴുതണം.

ഇതിലിപ്പോ എന്താ എഴുതാ??? പ്രണയ ലേഖനമാണേല്‍ സുമയോടു ചോദിക്കാമായിരുന്നു. അവള്‍ ഈ കാര്യത്തില്‍ ബിരുദാനന്ദ ബിരുദം കഴിഞ്ഞതാ. ഹും! വേറാരോടും വിളിച്ചു ചോദിക്കാനും പറ്റാതായി.

*ഞാന്‍ പോവുകയാണ്. എന്‍റെ മരണത്തിനു ഞാന്‍ മാത്രമാണ് ഉത്തരവാദി. ആ....... ഇത്രേം മതി..

പേപ്പര്‍ മടക്കി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. ഇനി??
ഇനിയെന്താ മരിക്ക്യന്നെ. അതിനിപ്പോ എന്താ ചെയ്യാ???

അമ്മ കാണാതെ മണ്ണെണ്ണ എടുക്കാമെന്ന് വച്ചാ ചത്താലും സ്വൈര്യം കിട്ടില്ല. ആകെ ഒന്നര ലിറ്ററാ റേഷന്‍ കടയില്‍ നിന്നും കിട്ടണേ. പണ്ടാരക്കാലി അതും തീര്‍ത്തിട്ടാണോ ചത്തെ എന്ന് പറഞ്ഞാവും കരച്ചില്‍. മാത്രോം അല്ല. പൊള്ളി മരിച്ചാല്‍ കാണാന്‍ ഒരു ഭംഗീം ണ്ടാവില്ല.

കുമാരേട്ടന്‍റെ കടയില്‍ നിന്ന് ഒരു ബ്ലേഡു  വാങ്ങി. പിന്നെ കണ്മഷീം.. കാശ് കൊടുത്തിട്ടില്ല. ഇനി കൊടുക്കേം ഇല്ല. ഞാന്‍ ചത്താല്‍ ഇനി അയാള്‍ ആരോട് കാശ് ചോദിക്കും. അല്ലേലും അയാള്‍ക്കിട്ടൊരു പണി കൊടുക്കണമെന്ന് കുറച്ചു നാളായി കരുതുന്നു. അന്ന് ഞാനൊരു ക്ലിപ്പ് വാങ്ങ്യപ്പോ പതിനഞ്ചു രൂപയാ എടുത്തത്.

അയ്യോ.. ബ്ലേഡ്‌ എവിടാ വെച്ചേ??? ആ..... ബോക്സിലുണ്ട്. അവള്‍ ബ്ലേഡ്‌ കയ്യിലെടുത്തു .  ശ്ശൊ! ഇതിപ്പോ മുറിക്കണ്ടേ. ചോര കണ്ടാലെ ഞാന്‍ തല കറങ്ങും. കോളേജില്‍ വീണു കാല്‍ പൊട്ടിയപ്പോ തല കറങ്ങി വീണതും ടി ടി എടുക്കാന്‍ പോയതും ഇപ്പോഴും മറന്നിട്ടില്ല. ആ ഇന്‍ജെക്ഷന്‍ കുത്തുന്നതിനും ഭേദം വീണതിന്‍റെ വേദന സഹിക്കുന്നതായിരുന്നു. ഇതും ശരിയാവുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. ഇനി???

അവള്‍ സീലിംഗ് ഫാനിലേക്ക് നോക്കി പഴക്കമുണ്ട്. പൊട്ടി വീഴുമോ?? ഏയ്‌... ആകെ അമ്പത്തഞ്ചു കിലോ താങ്ങാനുള്ള കരുത്തോക്കെ കാണും.

അവള്‍ കണ്ണാടിക്ക് മുന്‍പില്‍ നിന്നെഴുന്നേറ്റു. കസേര മെല്ലെ ഫാനിനു താഴേക്കു നീക്കിയിട്ടു. ഷാള്‍ ഫാനില്‍ കെട്ടി. കുരുക്കുണ്ടാക്കി. ഇറങ്ങി . കട്ടിലില്‍ ഗള്‍ഫുകാരന്‍ മുറചെക്കന്‍ തന്ന സമ്മാനപ്പൊതി. ഹും.. അമ്മ കണ്ണുരുട്ടി കാട്ടിയപ്പോ വാങ്ങിയതാ. ഇനി ഇതാര്‍ക്ക് വേണം. എടുത്തു ചുമരിലോട്ടെറിഞ്ഞു. പിന്നെ, മേശയില്‍ നിന്നും ആത്മഹത്യാ കുറിപ്പെടുത്തു.

കയ്യില്‍ തന്നെ പിടിക്കാം. ഇനി ആരേലും വന്നു നോക്കുമ്പോ കാണാതെ പോകരുതല്ലോ. കയ്യില്‍ മുറുക്കി പിടിച്ചു. വീണ്ടും കസേരയില്‍ കയറി. കുരുക്കിനുള്ളിലൂടെ കട്ടിലില്‍ അലസമായി കിടന്ന സമ്മാനപ്പൊതിയിലേക്ക് നോക്കി.

“അയ്യോ!!!!!

കഴിഞ്ഞ സ്റ്റാര്‍ സിങ്ങറില്‍ രഞ്ജിനിയിട്ട അതെ ചുരിദാര്‍...

ഞാന്‍ അന്നെ അമ്മയോട് പറഞ്ഞിരുന്നതാ വാങ്ങി തരാന്‍...,. അമ്മ കേട്ടില്ല. അവള്‍ കസേരയില്‍ നിന്നും ചാടിയിറങ്ങി . കവര്‍ പരതി. ഉള്ളില്‍ പിന്നെയുമുണ്ട് മേക്‌ അപ്പ്‌ സെറ്റ്‌, ഒരു സ്വര്‍ണ തടവള.... പിന്നെ ഒരു സ്പ്രേ കുപ്പിയും...

ഹാ....... അടുത്ത ആഴ്ച കോളേജ്‌ ഡേ ക്ക് ക്ലാസിലെ രംഭ തിലോത്തമമാരുടെ മുന്നിലൂടെ ഞാനിതൊക്കെയിട്ടു ഒരു വിലസു വിലസും. ആ സുധിയും കാണണം ഇതൊക്കെ. അവനു ആ കാശുകാരി പെണ്ണിനോട് ഇത്തിരി നാളായിട്ട് ഒരു കുറുകല്‍..,. ഇനി  എനിക്കെന്‍റെ പ്രേമേട്ടന്‍ മതി.

അവളുടെ കയ്യിലെ ആത്മഹത്യാ കുറിപ്പ്  യാന്ത്രികമായി ചുരുണ്ട്  ചവറ്റുകുട്ടയിലേക്കെറിയപ്പെട്ടു.. 

2012 ജനുവരി 8, ഞായറാഴ്‌ച

അറവുകാരന്‍

“അബ്ദുക്കാ.... ഈ കന്നാലീനെ ഒന്നങ്ങുട് മാറ്റി കെട്ട്വോ”? അബ്ദു പെട്ടെന്നൊന്നു ഞെട്ടി. ചിന്തകളില്‍ നിന്നും യാഥാര്‍ത്യത്തിലേക്ക് പെട്ടെന്നൊരു മലക്കം മറിച്ചില്‍..... സൈദുവിന്റെ മകന്‍ ഷമീറാ വിളിച്ചത്. പോത്തുകള്‍ റോഡില്‍ വഴി മുടക്കി നില്‍ക്കുകയാണ്. അയാള്‍ വേഗം വയല്‍വരമ്പില്‍ നിന്നെഴുന്നേറ്റു പോത്തുകളെ തിരികെ പാടത്തേക്കിറക്കി. “നാളെ അറക്കാന്‍ ള്ളതാവും ലെ അബ്ദുക്കാ?". “ഉം”. ഒരു മൂളലില്‍ അബ്ദു ഉത്തരത്തിന്റെ ദൈര്‍ഖ്യം കുറച്ചു. “ഇങ്ങള് നാളേം കട തൊറക്ക്വാണോ? ഇങ്ങള് ഒരു വാപ്പേണോ മനുഷ്യാ. വല്ലാത്ത പടപ്പ് തന്നെ”.


ഒന്നും മിണ്ടാതെ, മനസ്സില്‍ നിന്നും നുരഞ്ഞു പൊന്തിയ ദേഷ്യം കണ്ടനാളത്തില്‍ തടഞ്ഞു. എന്തൊക്കെയോ പറയണമെന്നുണ്ട്. വേണ്ട. പറഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അതും കുഴപ്പമാകും. നായരുടെ ചായക്കടയില്‍ തുറക്കാന്‍ പറ്റിയ പരദൂഷണപ്പൊതി കിട്ടിയ വ്യഗ്രതയില്‍ അയാള്‍ ബൈക്കെടുത്തു കടന്നു പോയി.

അബ്ദു പിന്നെയും ചിന്തയിലാണ്ടു. നാളെ ഞാനെന്തിനു കട തുറക്കാതിരിക്കണം?? ഒരു രാജ്യദ്രോഹിയെ തൂക്കിലേറ്റുന്നതില്‍ ഞാന്‍ എന്തിനു 
 ഉത്കണ്ടപ്പെടണം ?? പക്ഷെ അവന്‍........ അവനെന്‍റെ രക്തത്തില്‍ കുരുത്തതല്ലേ എന്നോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ മനസിന്‌ ഒരു വിങ്ങല്‍.,. പൊടി പിടിച്ച വിയര്‍പ്പുകണങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ കണ്ണുനീര്‍ തുള്ളി ഒഴുകുന്നുണ്ടോ?? ഇല്ല. ഞാന്‍ കരയില്ല. നാളെ ആതമാവ്‌ ഇല്ലാത്ത തണുത്ത വിറങ്ങലിച്ച ആ ശരീരം പുറത്തേക്കു കൊണ്ട് വരുമ്പോള്‍ അത് വാങ്ങാന്‍ പോലും ഞാന്‍ പോകില്ല. എനിക്കവനെ ഇനി കാണണ്ട. 

അഴുക്ക് പുരണ്ട കൈകള്‍ കൊണ്ടയാള്‍ മുഖം അമര്‍ത്തി തുടച്ചു. അവനു അര്‍ഹിക്കുന്ന ശിക്ഷ തന്നെയാ കിട്ടിയത്. പോത്ത് പാടത്തെ ചെളിയില്‍ പൂഴ്ന്നു കിടന്നു. തന്‍റെ തയമ്പ് വീണ കൈപ്പത്തിയിലെക്കയാള്‍ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. അതില്‍ പൊടിമീശക്കാരന്‍ പയ്യന്‍റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു.
അറവുകാരന്‍ ഭര്‍ത്താവിനൊപ്പം ജീവിക്കാന്‍ താല്‍പ്പര്യമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു അയല്‍ക്കാരനോപ്പം അവള്‍ ഇറങ്ങിപ്പോയപ്പോഴും എനിക്കെന്‍റെ വാപ്പയെ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു തന്‍റെ അരയില്‍ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞ ആ പൊടി മീശക്കാരന്‍ ചെക്കന്‍.

അവനെ മറ്റെന്തിനെക്കാളും സ്നേഹിച്ചു. തന്‍റെ  ഭാര്യ പോയത് പോലെ അവനും ഒരു നാള്‍ ഉമ്മയെ തേടി പോകാതിരിക്കാന്‍... സ്വാര്‍ഥമായ മോഹം. ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും അവനെ വേദനിപ്പിച്ചില്ല. മൊബൈലും ബൈക്കും വാങ്ങി കൊടുത്തപ്പോഴും അവന്‍റെ സന്തോഷം...  അതായിരുന്നു അയാളുടെയും സംതൃപ്തി.

പക്വതയില്ലാത്ത പ്രായത്തിന്‍റെ ചഞ്ചലമായ മനസ് അവനില്‍ വരുത്തുന്ന മാറ്റങ്ങള്‍ അയാള്‍ അറിഞ്ഞില്ല. മതത്തിന്‍റെ മഹത്വവും ദൈവത്തിലേക്ക് കൂടുതല്‍ അടുക്കാനും മദ്രസാ പഠനം സഹായിക്കുമെന്ന് പല തവണ ഉപദേശിച്ചിട്ടും പോകാന്‍ അവന്‍ പണ്ട് മുതല്‍ക്കേ കൂട്ടാക്കുമായിരുന്നില്ല. പകരം മനസ്സില്‍ മത ഭ്രാന്ത്‌ നിറക്കുന്ന പ്രസംഗങ്ങള്‍ക്കും ചീത്ത കൂട്ടുകെട്ടുകള്‍ക്കും അവന്‍റെ ഭ്രമം പരതുകയായിരുന്നു. മതത്തെ സ്നേഹിക്കാന്‍ പഠിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ മറ്റു മതങ്ങളെ വെറുക്കാന്‍ പഠിച്ചു.

പിന്നെ പ്രായം ഞരമ്പുകളില്‍ ചോര തിളപ്പിച്ചപ്പോള്‍ വാക്കുകളില്‍ വര്‍ഗീയതയുടെ വിഷം ചീറ്റുന്നത് അയാള്‍ കണ്ടു. പക്ഷെ തന്നില്‍ നിന്നും അവനിലേക്ക്‌ ദൂരം കൂടാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു .പുതിയ ബന്ധങ്ങള്‍ പിറന്ന നാടിനെ പോലും വെറുക്കാന്‍ പഠിപ്പിച്ചു. ഇസ്ലാമിന്‍റെ പേരില്‍ വിഘടന വാദം വളര്‍ത്തുന്ന തീവ്രവാദത്തിന്‍റെ കണ്ണിയായി അവനും.

അള്ളാഹുവിനെ അറിയാത്തവന്‍ എങ്ങനെ ഇസ്ലാമാവും?? ശരിയായ മുസല്‍മാനു എങ്ങനെ കൂടപ്പിറപ്പിനെപോലെ കരുതേണ്ട മനുഷ്യരെയും  പിറന്ന നാടിനെയും  വെറുക്കാന്‍ കഴിയും? മനുഷ്യ രക്തം കൊണ്ട് പുതിയ ലോകം തീര്‍ക്കാന്‍ ഏതു വിശുദ്ദ ഗ്രന്ഥത്തിലാണ് ഉള്ളത്?? ... ഹാ... അതെങ്ങനെ... വിശുദ്ദ ഖുറാന്‍ വായിക്കാതവന് പ്രവാചകനെ കുറിച്ച് എന്തറിയാം??? എന്നിട്ടും വിശുദ്ദ യുദ്ദമെന്ന പേരില്‍ ഇറങ്ങി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.


രാഷ്ട്രീയ ലാഭങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ഇന്ത്യയെന്ന മഹാ രാജ്യത്തെ തകര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന അയല്‍രാജ്യത്തെ ശത്രുക്കള്‍ക്ക്‌ ഏറ്റവും പ്രിയമായ ആയുധമാണല്ലോ മതം. അത് മനസിലാക്കാന്‍ അവനു കഴിയാതെ പോയി.

ഒരു വര്‍ഷം മുന്‍പ്‌ രാജ്യദ്രോഹക്കുറ്റത്തിനു അവന്‍ പിടിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്‍ നെഞ്ചില്‍ ഒരു ഇടിവാള്‍ മിന്നി. മരണത്തെ മുഖാമുഖം കണ്ട നിമിഷം. സഹായിക്കാന്‍ അയല്‍പക്കത്തെ ജോസും വേണുവും തന്നെയേ ഉണ്ടായുള്ളു. പിന്നെ മതത്തെക്കാള്‍ മനുഷ്യന് മൂല്യം നല്‍കുന്ന കുറെ നല്ല മനസുകളുടെ കാരുണ്യത്തില്‍ വീണ്ടും ജീവിതത്തിലേക്ക്‌ തിരിച്ചു വരവ്.
അറിയാതെയെങ്കിലും പറ്റിപ്പോയ പാപത്തിനുള്ള ശിക്ഷയായിരികാം ആ ദിവസം നല്‍കിയത്.

നേരം ഇരുട്ടി തുടങ്ങി. പോത്തുകളെയും കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്കു നടക്കുമ്പോള്‍ മൊബൈലില്‍ ജമാലിനെ വിളിച്ചു. “ജമാലെ  നാളെ അഞ്ചു മണിക്ക് തന്നെ പോത്തിനെ വെട്ടണം. ഞാന്‍ വരുന്നില്ല. ഈയ് തന്നെ ചെയ്യണം.”


രാത്രി പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ അസ്വസ്ഥതകള്‍. തനിക്ക് ദുഖമില്ലെന്നു സ്വയം മനസിലുറപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. കിടക്കയില്‍ കിടന്നു തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും ഉറക്കം കിട്ടുന്നില്ല. പറമ്പില്‍ കെട്ടിയിട്ട പോത്തിനടുതെക്ക് അയാള്‍ നടന്നു. നാളെ അഞ്ചു മണിക്ക് തന്‍റെ മകന്‍റെ കഴുത്തില്‍ കൊലക്കയര്‍ മുറുകുമ്പോള്‍ ഇവിടെ ഈ മിണ്ടാപ്പ്രാണിക്കും അന്ത്യം. പോത്തുകളോട് ദയ തോന്നാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍ പിന്നെ കച്ചോടം നടക്കില്ല. അയാള്‍ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. പിന്നെ വീണ്ടും കട്ടിലിലേക്ക്.

സമയം രാവിലെ  എട്ടുമണി. മുറ്റത്ത് ആളുകള്‍ നിറഞ്ഞു തുടങ്ങി. ചെറിയ ചെറിയ കൂട്ടങ്ങളില്‍ നിന്നും പതിഞ്ഞ സംസാരങ്ങള്‍. “ജമാലാത്രേ ആദ്യം കണ്ടത്..”  “അഞ്ചു മണിയോട് കൂടെയാണെന്നാ പറഞ്ഞു കേട്ടത് .” “എത്ര നല്ല മനുഷ്യനായിരുന്നു. ഹാ മനുഷ്യര്ടെ കാര്യൊക്കെ ഇത്രേയുള്ളൂ”.

കടപുഴകിയ നന്മ മരത്തിനു ചുറ്റും മതത്തിന്‍റെ നിറം കലരാത്ത കണ്ണുനീര്‍ ഉറ്റു വീഴുമ്പോള്‍ അങ്ങ് ദൂരെ............ ഒരു പാഴ്ക്കനി മരവിച്ച ചില്ലുപെട്ടിയിലേക്ക് സമയം കാത്തു കിടന്നു.