2014 ജനുവരി 29, ബുധനാഴ്‌ച

കരളു കത്തിച്ച ഫയര്‍വാള്‍

നാല് കൊല്ലം മുന്‍പ്‌

ഫയര്‍ ആന്‍ഡ്‌ സേഫ്റ്റി പഠിച്ചാല്‍ എല്ലാം നടക്കുമെടാ എന്നതിന് എല്ലാം തെണ്ടി നടക്കുമെടാ എന്ന് കൂട്ടി ചേര്‍ത്തു വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയ നാളുകള്‍ ..

ഒരു ജോലിക്കായി തെണ്ടിത്തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോഴാണ് ആദ്യമായി മാര്‍ക്കറ്റിംഗ് ഫീല്‍ഡിലേക്ക് ഒരു ഇന്‍റര്‍വ്യൂ ഒത്തുകിട്ടിയത് .

ഐ ടി സംബന്ധിയായ കമ്പനി ആയതുകൊണ്ട് മുന്‍പ്‌ പയറ്റിയ എം എസ് ആപ്പീസിന്റെയും ഹാര്‍ഡ്വെയര്‍ കോഴ്സ്‌ ന്‍റെയും ഗ്രാഫിക് ഡിസൈനിംഗ് ന്‍റെയും ഒക്കെ സപ്പ്രിട്ടിക്കറ്റുകള്‍ വാരിക്കൂട്ടി അങ്കത്തിന് പോകാന്‍ തിരുമാനിച്ചു .

 മാര്‍ക്കറ്റില്‍ പോയ ശീലമല്ലാതെ മാര്‍ക്കറ്റിംഗ് നെ കുറിച്ച് വല്യ പിടിയൊന്നുമില്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ്  സ്ഥലത്തെ ആസ്ഥാന പണ്ഡിതനും സര്‍വോപരി കരിയര്‍ ഗുരുവുമായ സുഹൃത്തിനെ വിളിച്ചത്  .

എല്ലാരേം ഉപദേശിക്കുന്ന തിരക്കില്‍ ആയതുകൊണ്ട് മൂപ്പര്‍ക്ക്‌ ഇതുവരെ സ്വന്തം കരിയറിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാനേ സമയമില്ലായിരുന്നു. ന്നാലും സകല ഇന്‍റര്‍വ്യൂ നും പോയിണ്ട് കക്ഷി .


"അളിയാ ഒരു കോള് ഒത്ത്ണ്ട്രാ .."

"എന്തൂട്രാ ?? പുത്യേ ലൈനാ ?"

"അല്ലടാ ഒരു ജോലി." 

"ആഹാ. എന്തൂട്ടാണ്ടാ സൂര്യന് തീ പിടിച്ചൂന്നും പറഞ്ഞോണ്ട്  വീട്ടിലെ ഒന്നര ഇഞ്ച്‌ ഓസും വലിച്ചു ഓടുന്ന പണിയാണോ ഡാ" 

(ഫയര്‍ ആന്‍ഡ്‌ സേഫ്റ്റി പഠിച്ചതില്‍ പിന്നെ ആകെ കിട്ടിയ ഗുണം ദാ ഇതാണ്. ജോലി എന്ന് പറഞ്ഞാ അപ്പൊ ഇമ്മാതിരി കൊനഷ്‌ട്ട് ഡയലോഗടിക്കും പുല്ലന്മാര്‍ .. എന്ത് ചെയ്യാനാ ഫ്രണ്ട്‌ ആയിപ്പോയില്ലേ. കൊണ്ട് പോയി കളയാന്‍ ഒക്കൂല്ലല്ലോ )

"അല്ലടാ .. ഗംബ്യൂട്ടര് കച്ചോടാ .. പണ്ടാരം എനിക്ക് ഈ മാര്‍ക്കറ്റിംഗ് ഒരു പിടീം ഇല്ല ഇഷ്ടാ.. ഇന്‍റര്‍വ്യൂനു  എന്തൂട്ടൊക്കെ ചോദിക്ക്യോ ആവോ .." 


" മ്മള് കൊറേ പയറ്റിയ ഫീല്‍ഡ.. ഒക്കെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു തരാ .. വാടാ മച്ചാ... ഞാന്‍ ടോക്ക്യോ സിറ്റിയില്‍ തന്നെയുണ്ട് .. 

(ഞെട്ടണ്ട ടോക്ക്യോ സിറ്റി എന്ന് പറഞ്ഞാ ഞങ്ങടെ തൊയക്കാവ് സെന്‍റര്‍ )


പാടൂര് സ്കൂളിലെ ജസ്ന  സ്കൂള്‍ വിട്ടു വരുന്ന നേരമായത് കൊണ്ട് കക്ഷി അവിടെ തന്നെ കാണും എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു ..

അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാ ഈ ഉപദേശംസ് ഒന്നും ഫ്രീ കിട്ടണത് അല്ല ട്ടാ .  പകരം എത്ര ലവ് ലെറ്റര്‍ എഴുതി കൊടുക്കണം ന്നോ .

 ഹിഹി. അവന്‍റെ ഗ്ലാമര്‍ കൂടീട്ടോ എന്‍റെ രചനാ വൈഭവം കൊണ്ടോ ഇതുവരെ ഒരു പെണ്ണും തെറി വിളിക്കാനല്ലാതെ അവന്‍റെ മുഖത്ത് നോക്കീട്ടില്ല .

"ആ ഞാന്‍ ഗ്രൗണ്ടില്‍ ണ്ടാവും. നിന്‍റെ ഒലിപ്പീര് കഴിഞ്ഞാ അങ്ങോട്ട്‌ വന്നാ മതി . "

വായിനോട്ടത്തില്‍ താല്പര്യമില്ലാത്തത് കൊണ്ടല്ല അവന്‍റെ ഒപ്പം നിന്നാ തല്ലു വരുന്ന വഴി അറിയാത്തത് കൊണ്ടാ ഞാന്‍ ഗ്രൗണ്ടില്‍ വെയ്റ്റിയത്  .

അങ്ങനെ കൃത്യ സമയത്ത് തന്നെ ഞാനവിടെ എത്തി. എങ്കിലും ജസ്നയുടെ ചോര കുടിച്ചു ചിറി തുടച്ചു അവന്‍ വരുമ്പോ സമയം നാലര കഴിഞ്ഞു .

പിന്നെ ഉപദേശംസ് ആരംഭിച്ചു


പ്രധാന ഉപദേശംസ് താഴെ
****************************

1. ഇളിചോണ്ട് ഇരിക്കണം . പണ്ട് അംഗന്‍വാടിയില്‍ കൊണ്ടാക്കുമ്പോ ഉണ്ടായിരുന്ന അതേ മോന്ത പിടുത്തവുമായി ഇരുന്നെക്കരുത് 

2. കുളിച്ചിട്ടു പോണം. അവിടെപോയിരുന്നു അവിടേം ഇവിടേം  ചൊറിയാന്‍ നില്‍ക്കരുത് ന്ന് ..

(ഊതാതെ ബാക്കി പറയടാ പുല്ലേ എന്ന് മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാന്‍ അടുത്ത ഉപദേശത്തിനു ചെവിയോര്‍ത്തു )

3. എന്ത് ചോദിച്ചാലും അറിയില്ല എന്ന് മാത്രം പറയരുത്. അറിയും എന്ന് തന്നെ പറയണം. 

4. പിന്നെ എന്തും വച്ചങ്ങു കാച്ചിയെക്കണം.

ങാ .. തല്‍ക്കാലം ഇത്രേം മതി .

"ഡാ പിന്നേ.. ജോലി കിട്ടിയാ വല്ല ഒഴിവിലും എന്നേം തിരുകി കയറ്റിയേക്കണം. 

ഒരു പാലമിട്ടാ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും വേണം. ഇടയ്ക്കു വെച്ച് ടോള്‍ ബൂത്ത്‌ തുടങ്ങരുത് ന്ന് .. മനസിലായാ ??"

ഉം. എന്നൊന്ന് അമര്‍ത്തിമൂളിക്കൊണ്ട് ഞാന്‍ സൈക്കിള്‍ ആഞ്ഞു ചവിട്ടി വീട്ടിലേക്ക്‌
*********************

രംഗം 2

ഇന്‍റര്‍വ്യൂ
_____________

കണ്ടാല്‍ മാന്യമാര്‍ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന രണ്ടു പേര്‍ ഇരിക്കുന്നു .


വീട്ടു വിശേഷങ്ങള്‍ ഒക്കെ ചോദിച്ചു സപ്പ്രിട്ടിക്കറ്റുകള്‍ ഒക്കേം കണ്ടതിനു ശേഷം ഒരു അമിട്ട് ചോദ്യം

"ഫയര്‍ വാള്‍ എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ ?"

ങേ !! ഫയര്‍ ആന്‍ഡ്‌ സേഫ്റ്റി പഠിച്ചു പാസായ എന്നോട് ഫയര്‍ വാള്‍ അറിയുമോ ന്നാ  ??

ഓ പിന്നേ............
ഫയര്‍ വാള്‍ ന്നു പറഞ്ഞാ ഒരു പ്രത്യേകടൈപ്പ് ചുമരാ... അതായത് എങ്ങാനും ഈ കമ്പനി കത്തിപ്പോയാ മ്മടെ കാശ് , ഡോക്യുമെന്റ്സ് ഒക്കെ വെറും  ഫൂ ഫൂ ആയിപ്പോവാന്‍ പാടില്ലല്ലോ . അതോണ്ട് ഇമ്മാതിരി സാധനങ്ങളൊക്കെ എടുത്തു സൂക്ഷിക്കാന്‍ അങ്ങനത്തെ ചുമരോണ്ട് പണിത റൂം ഉപയോഗിക്കും. എന്തൂട്ട് തീ വന്നാലും അത് മാത്രം കത്തൂല്ല ..

എങ്ങനാ അതിന്‍റെ ടെക്നിക്‌ ന്നു വച്ചാ ഈ ചുമരിന്റെ ഉള്ളില് ....
...................
.............................
................................
.................................

അടുത്ത ചോദ്യത്തിന് കാത്തു നില്‍ക്കാതെ തന്നെ ഞാന്‍ ഒന്നരപ്പുറത്തില്‍ കവിയാതെ ഉപന്യസിച്ചു.


പരസ്പരം പുഞ്ചിരി പാസ്‌ ചെയ്തുകൊണ്ട് അവര്‍ പറഞ്ഞു മകനെ ഞങ്ങള്‍ കത്തയക്കാം .. ഇപ്പൊ പോക്കോ. ആ പുഞ്ചിരിയില്‍ അവരുടെ മനസ് പറയുന്നത്  ഞാന്‍ വായിച്ചു ..

 "വിനീതെ നീയീ കമ്പനിയുടെ അസറ്റാണെഡാ ... അസറ്റ്" 

പപ്പന്‍ പാസായ സന്തോഷത്തില്‍ നമ്മുടെ  ഉപദേശിക്കു ഒരു മില്‍ക്കിബാറും വാങ്ങിക്കൊടുത്ത് അവന്‍റെ ബാക്കി ഉപദേശത്തിനു ചെവികൊടുക്കാതെ ഞാന്‍ വീടെത്തി . ഉത്തരം എത്രത്തോളം ശരിയെന്നു അറിയാന്‍ ഗൂഗിള്‍ അമ്മാവനെ കൂട്ടുപിടിച്ച ഞാന്‍ തകര്‍ന്നു പോയി .

വിക്കി മോളുടെ വിവരണം കേട്ട് ഞാന്‍ വിക്കി വിക്കി കരഞ്ഞു




2013 മേയ് 12, ഞായറാഴ്‌ച

MOTHER'S DAY


ഏറെ നേരത്തെ തിരച്ചിലിനൊടുവില്‍ അവന്‍ വീണ്ടും അമ്മയുടെ അരികില്‍ വന്നിരുന്നു .... 

ആ  മുഖത്തേക്ക്‌ ദുഖത്തോടെ നോക്കി...

കട്ടിലില്‍ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കിടക്കുകയാണ് അമ്മ... 

കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ ചുറ്റും കറുപ്പ് നിറം... മുഖം ചുളിവുകള്‍ വീണു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു...

ആ പഴയ പ്രസരിപ്പാര്‍ന്ന മുഖം അമ്മക്ക് നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു... 

ഒറ്റയ്ക്ക് ഒന്ന് നിവര്‍ന്നിരിക്കാന്‍ പോലുമാകാതെ കിടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് വര്ഷം നാല് കഴിഞ്ഞു...

ഇനി ഞാന്‍ എന്ത് ചെയ്യും ??

സമയം സന്ധ്യയോടടുക്കുന്നു... 

അമ്മേ... ഞാന്‍ അറിയാന്‍ വൈകി പോയി.... 

നേരത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍....,.... 

നമ്മുടെ ആ പഴയ ചിത്രം ... 

 സുന്ദരിയായ അമ്മയുടെ മടിയില്‍ ഇരിക്കുന്ന ഒന്നര വയസുകാരന്‍റെ ചിത്രം.. അതെങ്കിലും   തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു ഞാന്‍ ഫേസ്‌ബുക്കില്‍ ഇട്ടേനെ ... 

ഇന്ന് മാതൃദിനമാണെന്ന് അറിയാന്‍ വൈകി പോയമ്മേ വൈകി പോയി ..

ഇതിപ്പോ നിങ്ങളുടെ ഈ കോലം.....

 ഒട്ടും പോരാ.... 

കാണുന്നവര്‍ കളിയാക്കും ... 

അവന്‍ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.. 

ഫേസ്ബുക്ക് തുറക്കാന്‍ തിരക്കിട്ട് പോകുന്ന നേരം അമ്മയുടെ കണ്ണില്‍ നിന്നുതിര്‍ന്ന കണ്ണുനീര്‍ അവന്‍ കണ്ടില്ല... 

2013 മേയ് 4, ശനിയാഴ്‌ച

എസ് എം എസ്

ഇന്ന് കൃത്യം പതിനൊന്നു മണിക്ക് തന്നെ ആപ്പീസിലേക്ക് വണ്ടി കയറി... ആ നേരം ആയതുകൊണ്ടാകണം ബസില്‍ ഒട്ടും തിരക്കില്ലായിരുന്നു.... 

സീറ്റില്‍ ഇരുന്നതും കണ്ണുകള്‍ ബസ്‌ മുഴുവനായി ഒന്ന് സ്കാന്‍ ചെയ്തു ... 

ദാണ്ടെ ഒരു സുന്ദരി... 

പര്‍ദ്ദ അണിഞ്ഞ്,... കാലില്‍ സ്വര്‍ണ കൊലുസിട്ട് ... ലോങ്ങ്‌ സീറ്റില്‍ ഇരിക്കുന്നു... ഉദ്ദേശം ഒരു പതിനെട്ടു വയസു കാണും..

അവള്‍ എന്നെ തന്നെയല്ലേ നോക്കുന്നത് ???

പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.. മറ്റാരെയും എന്നെക്കാള്‍ സുന്ദരന്മാരായി കാണുന്നില്ല


(ഇപ്പൊ നിങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ ഒരു ചോദ്യം വന്നു കാണും...
ഉത്തരം: ഞാന്‍ മുടിഞ്ഞ ഗ്ലാമരാ ... )...

അതെ.. എന്നെ തന്നെ....


ഇടയ്ക്കിടെ അവള്‍ നോക്കുന്നുണ്ട്...

ഇനി ഫ്രണ്ട്സ്‌ സിനിമയിലെ പോലെ പെങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരി എങ്ങാനും ആണോ ???

ഏയ്‌... ,.. അല്ല.. ഒട്ടും പരിചയമില്ല....

വിശന്നു പോരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന നേരത്ത് ചൂട് കോഴി ബിരിയാണി കിട്ടിയ സന്തോഷം..

ഞാനും നോക്കും അവളും നോക്കും.. അവള്‍ നോക്കും ഞാനും നോക്കും...

അങ്ങനെ പോയി പോയി മനസ് പയ്യന്നൂര്‍ കോളേജിന്റെ വരാന്തയിലെ കാറ്റ് വരെ എത്തിയതായിരുന്നു...


പക്ഷെ കാറ്റിനു ശക്തന്‍ സ്ടാന്‍ഡിലെ കൂതറ മണമായിരുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ നേരം
ഞാന്‍ എണീറ്റു... അവളും...

കണ്ണുകള്‍ പരസ്പരം കഥ പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു...

പെട്ടെന്നായിരുന്നു അത് സംഭവിച്ചത്... സന്തൂര്‍ സോപ്പിന്റെ പരസ്യം പോലെ പുറകില്‍ നിന്നും ഒരു കൂറ ചെക്കന്‍റെ ശബ്ദം... " ഉമ്മാ..................... "

അങ്ങനെ ഒരു മൊതല് പുറകില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഞാന്‍ അപ്പോഴാണ്‌ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്. ആ നോട്ടം അവസാനിക്കുന്നത് ആ ചെക്കനിലെക്കാണെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍...,.....

എന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്നും ഞാനയച്ച അനുരാഗത്തിന്റെ മെസേജുകള്‍ "സോറി മച്ചാ സെന്റിംഗ് ഫെയില്‍ട്" എന്നഅറിയിച്ചു കൊണ്ട് തിരികെ വന്നു ..

2012 സെപ്റ്റംബർ 1, ശനിയാഴ്‌ച

പ്രണയിനി


പതിവിലും നേരത്തെയാണ് അവളുടെ ഫോണ്‍ വന്നത്...

"എന്താ നിന്‍റെ ശബ്ദം വല്ലാതിരിക്കുന്നല്ലോ മോളെ..."

"വിനൂ.. ഒന്നുമില്ലടാ..........  എന്തെങ്കിലും പറയു നീ.."

"അല്ല.. നിനക്ക് എന്തോ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്... നിന്‍റെ മനസ് എനിക്കറിയാം... പറയൂ.."

ഒരു ചെറിയ മൌനം പിന്നെ മറുപടിയും  "സത്യമാ വിനൂ...

എന്‍റെ കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചു.. അതും എന്നോട് ഒരു വാക്ക് പോലും ചോദിക്കാതെ ഒരു ഗള്‍ഫുകാരനുമായി... അവര്‍ ഇന്ന് കുറച്ചു പേര്‍ കാണാന്‍ വരുന്നുണ്ട്.. ഞാനിനി എന്തു ചെയ്യും വിനൂ?? നീ പറയു... "

ഗദ്ഗദത്തോടെ മുറിഞ്ഞ വാക്കുകളില്‍ അവള്‍ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു..

"ഞാന്‍.............,..........."

 എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ഒരു നിമിഷം... അവള്‍ക്കും പിന്നെ ഒന്നും പറയാന്‍ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു... 

"മോളെ ഞാന്‍ വിളിക്കാം" 

മെല്ലെ ഫോണ്‍ മേശമേല്‍ വച്ചിട്ട് ഞാന്‍ നടന്നു... പൂമുഖവും ഡൈനിംഗ് ഹാളും പിന്നിട്ടു പതിയെ ...................... അടുക്കളയിലേക്ക്.......... 

അവിടെ അവളുടെ  എരിയുന്ന ഹൃദയം പോലെ ചീന ചട്ടിയില്‍ പൊരിയുന്ന കരിമീന്‍.,.. 

മനസറിയാതെ നാവു യാന്ത്രികമായി മൊഴിഞ്ഞു .....

"അമ്മേ...... വിശക്കുന്നു... ഇത്തിരി ചോറ്............."


******************************
വ്യത്യസ്ത പ്രശ്നങ്ങള്‍............,......... ഒരേയൊരു വികാരം.........

BY
വിനീത് തൊയക്കാവ് 

2012 ജൂലൈ 13, വെള്ളിയാഴ്‌ച

തനിയാവര്‍ത്തനം

മാനം മുട്ടി നില്‍ക്കുന്ന മൊട്ടക്കുന്നുകളുടെ താഴ്വാരത്തില്‍ ഉറച്ച ചെമ്മണ്ണിലൂടെ അവന്‍നടക്കുകയാണ്. നുകമെന്ന ജീവിത ഭാരം കഴുത്തിലേറ്റിയിട്ടു ഇന്നേക്ക് വര്ഷം ആറു തികയുന്നു.

എന്നും ഒരേ ഭാരം..
പിന്നില്‍ ഉഴുതുമറിയുന്ന മണ്‍തരികളില്‍ നാളെ സ്വര്‍ണം വിളഞ്ഞാലും തനിക്ക്

കിട്ടുന്നത് ഒത്തിരി 
തല്ലും ഇത്തിരി തലോടലും മാത്രം. ഒന്നുറക്കെ കരയാന്‍ പോലും കഴിയാത്ത

വിധം വായ്‌ 
മൂടിക്കെട്ടിയിരിക്കുന്ന വല ക്കണ്ണകളില്‍ കണ്ണീരുപ്പു പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. പുറത്തുചാട്ടയടിപ്പാടുകളില്‍ പഴുപ്പേരുന്നു. പഴയ പാടുകള്‍ മായും മുന്‍പേ പുതിയത് തെളിഞ്ഞിരിക്കും.

എന്നും ഒരേ വേദന. മനസ് മരവിച്ചു പോയെങ്കിലും ശരീരം ഇന്നും വേദനയെ തിരിച്ചറിയുന്നു. അതും
മരവിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ എന്നിടക്ക് ചിന്തിക്കും. ആവര്‍ത്തന വിരസമായ ജീവിതം.ഒരിക്കല്‍ ഒരുനാള്‍ഈ കാലുകളും ബന്ധിക്കപ്പെടും. പിന്നെ, കഴുത്തിലെ നുകപ്പാടിന്റെ സ്ഥാനത്ത് രക്തം ചിന്തും. തന്‍റെശവവും അവര്‍ വില്‍ക്കും.

പണം, അതിനും വലുതല്ല അവര്‍ക്കൊന്നും. മനുഷ്യന്‍ എന്ന വാക്കിന്‍റെ
അര്‍ത്ഥം സ്വാര്‍ത്ഥന്‍ എന്നാണോ??? ആയിരിക്കാം.എന്തായാലും ഒരു മാറ്റം അനിവാര്യം തന്നെ.നാവിനെ പോലും ചലിക്കാന്‍ അനുവദിക്കാതെ ബന്ധനസ്ഥനാക്കിയ മുഖാവരണം ആദ്യംപൊട്ടിച്ചെറിയണം. പിന്നെ ഞാനെന്ന ജന്മം ചുമലിലേറ്റിയ സകല ഭാരങ്ങളും. സര്വസ്വതന്ത്രനായ്ഓടണം. അങ്ങ് ദൂരെ മോട്ടക്കുന്നുകള്‍ക്കപ്പുറാം  ശാന്തമായൊഴുകുന്ന നദിക്കക്കരെ കടക്കണം,.അവിടെ പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ പുല്‍മേടുകളില്‍ വിഹല ചിന്തകളെതുമില്ലാതെ  മേഞ്ഞു നടക്കണം.

പുറത്തു വീണ്ടും ചാട്ടയടിപ്പാടുകള്‍ തെളിയുന്നു.

ഹൂ... സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഇന്നും തല്ലു കൊള്ളിച്ചു. ഇനി
മുതല്‍ ദിവസവും ഈ സ്വപ്നം കാണല്‍ നിര്‍ത്തണം.

എന്നും കാണുന്നത് ഒരേ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍....,..
ആവര്‍ത്തന വിരസത.

2012 ജനുവരി 17, ചൊവ്വാഴ്ച

നിനക്കായ്...

സഖീ...
എന്തെല്ലാമോ പറയാന്‍ മോഹിക്കും നേരമെല്ലാം വേണ്ടെന്നു മനസ് തിരികെ വിളിച്ചപ്പോള്‍ പിന്നെ അക്ഷരങ്ങളുടെ കൂട്ട് തേടാം എന്ന് കരുതി. അതെന്‍റെ മനസിനെ ഈ താളില്‍ തളച്ചു.

ഒന്നും ഓര്മയില്‍ നിന്ന് മായുന്നില്ല. എല്ലാം ഒരു മരീചിക പോലെ എന്നെ മോഹിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. കയ്യെത്തും ദൂരത്തു എത്തുമ്പോഴേക്കും നിന്നിലേക്ക് ദൂരം കൂടുന്നു.

അന്നാദ്യമായ്‌ നിന്നെ കണ്ടത് അമ്പല നടയിലായിരുന്നു. ചിങ്ങമാസ പുലരിയിലെ അവിട്ടം നാളില്‍ മഞ്ഞ പട്ടു ദാവണിയും ചുറ്റി ഈറന്‍ മുടിയില്‍ തുളസിക്കതിര്‍ ചൂടി കിലുകിലെ കിലുങ്ങുന്ന കൊലുസുമിട്ടു നീയന്നെന്‍ മുന്പില്‍ വന്നു നിന്നപ്പോള്‍ അറിയാതെ ആശിച്ചു പോയി നീയെന്‍റെ ജീവിതത്തിലേക്കും നിറവിളക്കുമായ്‌ വലതു കാല്‍ വെച്ച് കടന്നു വന്നിരുന്നെങ്കിലെന്നു.

ഞാന്‍ അന്ന് പ്രദക്ഷിണം വച്ചത് നിന്നെയായിരുന്നോ? എന്‍റെ പിറന്നാള്‍ ദിനത്തില്‍ ദേവി എനിക്കായി സമ്മാനിച്ചത് നിന്നെ കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നോ??

പിന്നെ എന്നും നീയായിരുന്നു മനസ്സില്‍....,.. സൂര്യന്‍ കടലിനെ പുല്കാനായി കടന്നു പോയ സായന്തനങ്ങളില്‍ പുഞ്ചപ്പാടത്തെ കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞ വിള നിലങ്ങളില്‍ സ്വപ്നങ്ങളുടെ പറുദീസ കെട്ടി ഞാന്‍ കിടന്നതും, ശാന്തമായൊഴുകുന്ന കനോലിയുടെ തീരങ്ങളില് നിന്‍റെ വെള്ളിപ്പാദസര കിലുക്കത്തിന്റെ സാമ്യമുണ്ടെന്ന് തോന്നിക്കുമാറ് കുഞ്ഞോളങ്ങള്‍ കാതില്‍ മന്ത്രിച്ചതും മുറ്റത്തെ പിച്ചക തൈ ചുറ്റിവരിഞ്ഞ നാട്ടുമാവിന്‍ ചോട്ടില്‍ ഏകനായി നിന്‍റെ നിശ്വാസം പോലെ ഇളംകാറ്റിനു എന്നെ തന്നെ സമര്പ്പി്ച്ചിരുന്നതും... അങ്ങനെയങ്ങനെ... നിന്നെ മാത്രം മനസിന്‍റെ സ്വര്ണചെപ്പില്‍ കാത്തു വെച്ച ഒരു പാട് നിമിഷങ്ങള്‍..... ,... 

മുന്നില്‍ വന്നു നിന്നപ്പോഴെല്ലാം നിന്‍റെ കണ്ണിലെ വൈഡൂര്യ തിളക്കമുള്ള കൃഷ്ണമണികള്‍ എന്തിനോ തിരഞ്ഞിരുന്നു. അധരങ്ങളില്‍ എന്തോ പറയാന്‍ വെമ്പി നിന്നിരുന്നു എന്നെനിക്കറിയാം. 

അന്നും ഒരു വാക്ക് ചോദിക്കാതെ പുസ്തകത്താളില്‍ ഒളിച്ചു വെച്ച മയില്പ്പീ്ലി പോലെ എന്‍റെ പ്രണയവും ഞാന്‍ ഒളിച്ചു വച്ചു. എനിക്കറിയാം നിനക്കെന്നെയും ഇഷ്ട്ടമാണെന്നു. 
ഇടയിലെപ്പോഴോ നിന്‍ നാവില്‍ നിന്നത് കേള്ക്കാ നായി കാത്തുനില്‍ക്കാന്‍ ഞാനെന്‍റെ സ്വാര്ത്ഥ മനസിനെ പാകപ്പെടുത്തി.

കാലത്തിനു ശരവേഗമാകുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ കൂടിക്കാഴ്ചകള്ക്ക് കാത്തിരിക്കാരുള്ള ദിനങ്ങളുടെ ദൈര്ഘ്യം കൂടി വരുന്നു .. അതെന്‍റെ പ്രണയവും മൂടുവാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. വിധി വരും കാലങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍???

ഇല്ല.... നിന്നെ നഷ്ട്ടപ്പെടുത്താന്‍ എനിക്ക് കഴിയില്ല. മനസ്സില്‍ പണിത് വച്ച തങ്ക താലി നിന്‍ മാറില്‍ ചാര്ത്താ തെ ഇനി സ്വപ്നങ്ങളില്‍ മാത്രം കണ്ണ് നട്ടു ജീവിക്കാന്‍ എനിക്ക് കഴിയില്ല പ്രിയേ.. ഇനിയും പറയാതെ വയ്യ. 

ഇഷ്ട്ടമാണ് നിന്നെ. അന്നും ഇന്നും എന്നും....

ഏകാന്തമായ എന്‍റെ ജീവിതവീഥിയില്‍ കൈകോര്‍ത്തു ഒരുമിച്ചു ഒരേ ദൂരം നടക്കാന്‍ നീ വരുമോ???  ജാതിയും വര്ണ്ണ വും പദവിയും നമ്മുടെയിടയില്‍ മതില്ക്കെട്ട് തീര്ത്താ ലും നീയെനിക്ക് അതിനേക്കാള്‍ വില കല്പ്പിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ നീ വരും... നിന്നെ ഞാന്‍ കൊണ്ട് പോകും. നമ്മുടെ മാത്രം ലോകത്തേക്ക്... 

വരില്ലേ നീ???

2012 ജനുവരി 12, വ്യാഴാഴ്‌ച

ആത്മഹത്യയും രഞ്ജിനി ഹരിദാസും


എന്തിനാ നോക്കുന്നെ??
പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നപ്പോഴേക്കും കണ്ണാടിയിലെ പ്രതിബിംബവും മുഖം വീര്‍പ്പിച്ചു. ഹും...  കല്യാണം കഴിക്കണം പോലും. കോളേജില്‍ നിന്ന് വരുന്ന നേരം നോക്കി ഇളിച്ചു ഇരിക്ക്യാ മാമന്‍റെ മോന്‍ പ്രേമന്‍ .
വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. ന്നാലും ആക്ക്രാന്തം കാട്ടി ഇത്ര നേരത്തെ തന്നെ വരണോ.

ശരിക്കും ഒരു അഴകിയ രാവണന്‍ തന്നെ. ഗള്‍ഫ്‌ സ്പ്രേയും പൂശി കയ്യിലും കഴുത്തിലുമൊക്കെ സ്വര്‍ണത്തിളക്കവുമായിട്ടു. മാമന്‍റെ മോനാണെന്ന് കരുതി അയാളെ തന്നെ കെട്ടണം എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ എങ്ങനാ...???

എന്നോട് ചോദിക്ക്യാതെ എന്‍റെ കല്യാണമോ. സുധിയോടൊപ്പം ജീവിക്കാന്‍ അല്ലെ ഇവരുടെയൊക്കെ സമ്മതം വേണ്ടുല്ലു. മരിക്കാന്‍ ആരോടും ചോദിക്കണ്ടല്ലോ.

ഹോ! വിശക്കുന്നു . അമ്മയോട് വഴക്കിട്ടു കയറി ഇരിക്കുന്നതാ... മണിക്കൂറുകള്‍ കഴിഞ്ഞു. ഇത്ര നേരായിട്ടും ആര്‍ക്കും എന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ ഒരു ചിന്തയുമില്ല.

കണ്ണാടിയിലെ പൊട്ടെടുത്തു അവള്‍ നെറ്റിയില്‍ ഒട്ടിച്ചു. ചത്തു കിടന്നാലും ചമഞ്ഞു കിടക്കണമെന്നാ ചൊല്ല്. ആദ്യം ഒരു ആത്മഹത്യാ കുറിപ്പ്‌ എഴുതണം.

ഇതിലിപ്പോ എന്താ എഴുതാ??? പ്രണയ ലേഖനമാണേല്‍ സുമയോടു ചോദിക്കാമായിരുന്നു. അവള്‍ ഈ കാര്യത്തില്‍ ബിരുദാനന്ദ ബിരുദം കഴിഞ്ഞതാ. ഹും! വേറാരോടും വിളിച്ചു ചോദിക്കാനും പറ്റാതായി.

*ഞാന്‍ പോവുകയാണ്. എന്‍റെ മരണത്തിനു ഞാന്‍ മാത്രമാണ് ഉത്തരവാദി. ആ....... ഇത്രേം മതി..

പേപ്പര്‍ മടക്കി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. ഇനി??
ഇനിയെന്താ മരിക്ക്യന്നെ. അതിനിപ്പോ എന്താ ചെയ്യാ???

അമ്മ കാണാതെ മണ്ണെണ്ണ എടുക്കാമെന്ന് വച്ചാ ചത്താലും സ്വൈര്യം കിട്ടില്ല. ആകെ ഒന്നര ലിറ്ററാ റേഷന്‍ കടയില്‍ നിന്നും കിട്ടണേ. പണ്ടാരക്കാലി അതും തീര്‍ത്തിട്ടാണോ ചത്തെ എന്ന് പറഞ്ഞാവും കരച്ചില്‍. മാത്രോം അല്ല. പൊള്ളി മരിച്ചാല്‍ കാണാന്‍ ഒരു ഭംഗീം ണ്ടാവില്ല.

കുമാരേട്ടന്‍റെ കടയില്‍ നിന്ന് ഒരു ബ്ലേഡു  വാങ്ങി. പിന്നെ കണ്മഷീം.. കാശ് കൊടുത്തിട്ടില്ല. ഇനി കൊടുക്കേം ഇല്ല. ഞാന്‍ ചത്താല്‍ ഇനി അയാള്‍ ആരോട് കാശ് ചോദിക്കും. അല്ലേലും അയാള്‍ക്കിട്ടൊരു പണി കൊടുക്കണമെന്ന് കുറച്ചു നാളായി കരുതുന്നു. അന്ന് ഞാനൊരു ക്ലിപ്പ് വാങ്ങ്യപ്പോ പതിനഞ്ചു രൂപയാ എടുത്തത്.

അയ്യോ.. ബ്ലേഡ്‌ എവിടാ വെച്ചേ??? ആ..... ബോക്സിലുണ്ട്. അവള്‍ ബ്ലേഡ്‌ കയ്യിലെടുത്തു .  ശ്ശൊ! ഇതിപ്പോ മുറിക്കണ്ടേ. ചോര കണ്ടാലെ ഞാന്‍ തല കറങ്ങും. കോളേജില്‍ വീണു കാല്‍ പൊട്ടിയപ്പോ തല കറങ്ങി വീണതും ടി ടി എടുക്കാന്‍ പോയതും ഇപ്പോഴും മറന്നിട്ടില്ല. ആ ഇന്‍ജെക്ഷന്‍ കുത്തുന്നതിനും ഭേദം വീണതിന്‍റെ വേദന സഹിക്കുന്നതായിരുന്നു. ഇതും ശരിയാവുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. ഇനി???

അവള്‍ സീലിംഗ് ഫാനിലേക്ക് നോക്കി പഴക്കമുണ്ട്. പൊട്ടി വീഴുമോ?? ഏയ്‌... ആകെ അമ്പത്തഞ്ചു കിലോ താങ്ങാനുള്ള കരുത്തോക്കെ കാണും.

അവള്‍ കണ്ണാടിക്ക് മുന്‍പില്‍ നിന്നെഴുന്നേറ്റു. കസേര മെല്ലെ ഫാനിനു താഴേക്കു നീക്കിയിട്ടു. ഷാള്‍ ഫാനില്‍ കെട്ടി. കുരുക്കുണ്ടാക്കി. ഇറങ്ങി . കട്ടിലില്‍ ഗള്‍ഫുകാരന്‍ മുറചെക്കന്‍ തന്ന സമ്മാനപ്പൊതി. ഹും.. അമ്മ കണ്ണുരുട്ടി കാട്ടിയപ്പോ വാങ്ങിയതാ. ഇനി ഇതാര്‍ക്ക് വേണം. എടുത്തു ചുമരിലോട്ടെറിഞ്ഞു. പിന്നെ, മേശയില്‍ നിന്നും ആത്മഹത്യാ കുറിപ്പെടുത്തു.

കയ്യില്‍ തന്നെ പിടിക്കാം. ഇനി ആരേലും വന്നു നോക്കുമ്പോ കാണാതെ പോകരുതല്ലോ. കയ്യില്‍ മുറുക്കി പിടിച്ചു. വീണ്ടും കസേരയില്‍ കയറി. കുരുക്കിനുള്ളിലൂടെ കട്ടിലില്‍ അലസമായി കിടന്ന സമ്മാനപ്പൊതിയിലേക്ക് നോക്കി.

“അയ്യോ!!!!!

കഴിഞ്ഞ സ്റ്റാര്‍ സിങ്ങറില്‍ രഞ്ജിനിയിട്ട അതെ ചുരിദാര്‍...

ഞാന്‍ അന്നെ അമ്മയോട് പറഞ്ഞിരുന്നതാ വാങ്ങി തരാന്‍...,. അമ്മ കേട്ടില്ല. അവള്‍ കസേരയില്‍ നിന്നും ചാടിയിറങ്ങി . കവര്‍ പരതി. ഉള്ളില്‍ പിന്നെയുമുണ്ട് മേക്‌ അപ്പ്‌ സെറ്റ്‌, ഒരു സ്വര്‍ണ തടവള.... പിന്നെ ഒരു സ്പ്രേ കുപ്പിയും...

ഹാ....... അടുത്ത ആഴ്ച കോളേജ്‌ ഡേ ക്ക് ക്ലാസിലെ രംഭ തിലോത്തമമാരുടെ മുന്നിലൂടെ ഞാനിതൊക്കെയിട്ടു ഒരു വിലസു വിലസും. ആ സുധിയും കാണണം ഇതൊക്കെ. അവനു ആ കാശുകാരി പെണ്ണിനോട് ഇത്തിരി നാളായിട്ട് ഒരു കുറുകല്‍..,. ഇനി  എനിക്കെന്‍റെ പ്രേമേട്ടന്‍ മതി.

അവളുടെ കയ്യിലെ ആത്മഹത്യാ കുറിപ്പ്  യാന്ത്രികമായി ചുരുണ്ട്  ചവറ്റുകുട്ടയിലേക്കെറിയപ്പെട്ടു..